Thursday, December 24, 2015

ဓမၼသုတ (၅၈)


ဒီလိုခ်စ္ရမည္
မိမိကိုယ္ကို၊ ခ်စ္တယ္ဆို၊ ဘယ္လိုခ်စ္ရမည္။
အကုသိုလ္မ်ား၊ မျဖစ္ပြား၊ ျမစ္တားးေစာင့္ေ႐ွာက္ၾကရမည္။
အ႐ြယ္သုံးပါး၊ တစ္ပါးပါး၊ တရားရေအာင္က်င့္ရမည္။
မိမိကိုယ္ကို၊ ခ်စ္တယ္ဆို၊ ဒီလိုခ်စ္ရမည္။
ဒီလိုခ်စ္မွ၊ လူ႔ဘဝ၊ ျဖစ္ရက်ိဳးနပ္မည္။
ေဗာဓိမင္းအား၊ ျမတ္ဘုရား၊ ေဟာၾကားခဲ့ေလသည္။
အဂၢဉာဏ၊ ဦး။ ကာလသုံးျဖာ ခႏၶာပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားေတာ္။

Posted by ေအးဆက္

ဓမၼပဒ ၉၅ [ခုဒၵကနိကာယ္]


၇ - အရဟႏၲဝဂၢ၊ ရဟႏၲာတရားေတာ္စာစုမ်ား
၆ - သာရိပုတၱေတၳရဝတၳဳ

ပထဝိသေမာ ေနာ ဝိ႐ုဇၥၽတိ၊ ဣႏၵခိလုပေမာ တာဒိ သုဗၺေတာ။
ရဟေဒါဝ အေပတကဒၵေမာ၊ သံသာရာ န ဘဝႏၲိ တာဒိေနာ။
၉၅။ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေကာင္းေသာအက်င့္ရွိေသာရဟႏၱာပုဂၢိဳလ္သည္
ေျမႀကီးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ တံခါးတိုင္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း (သည္းခံေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍) (အမ်က္ေဒါသျဖင့္) ဆန္႔က်င္မႈ မျပဳ ၊  ရႊံ႕ၫြန္ကင္းေသာ
ေရအိုင္ကဲ့သို႔ တာဒိဂုဏ္ရွင္ ရဟႏၲာသခင္အား က်င္လည္ျခင္း တို႔သည္ မျဖစ္ကုန္။

Posted by ဉာဏ္ဦး

Tuesday, November 10, 2015

ဓမၼသုတ (၅၇)



အဝင္ႏွင့္ အထြက္
စားလိုသည္က သဖန္းသီးတစ္လုံးႏွစ္လုံး၊ အပင္ေပၚတက္ကာ လႈပ္ခ်မည္ဆိုပါက
သဖန္းသီးမ်ားအားလုံး ေၾကြက်၍ အလဟ ႆ ျဖစ္လိမ့္မည္။ အလားတူပင္ ရသည့္ ဝင္ေငြက နည္းျပီး ထြက္ေငြမ်ားသူသည္ ဆင္းရဲမႈမ်ားစြာႏွင့္ ေသရမည္ျဖစ္၏။ 

ေသာဘဏ၊ အ႐ွင္ (ေ႐ႊျမင္းမိုရ္ဆရာေတာ္)။ ယခုေနာင္ခါ ခ်မ္းသာေရး တရားေတာ္။ 

Posted by ေအးဆက္

Monday, November 9, 2015

ဓမၼပဒ ၉၄ [ခုဒၵကနိကာယ္]


၇ - အရဟႏၲဝဂၢ၊ ရဟႏၲာတရားေတာ္စာစုမ်ား
၅ - မဟာကစၥာယနေတၳရဝတၳဳ

ယႆိ       ႁႏၵိယာနိ သမထဂၤတာနိ၊
အ ႆ      ာ ယထာ သာရထိနာ သုဒႏၲာ။

ပဟီနမာနႆ       အနာသဝႆ       ၊
ေဒဝါပိ တႆ        ပိဟယႏၲိတာဒိေနာ။

၉၄။ ရထားထိန္း ေကာင္းစြာဆံုးမျပီးေသာ ျမင္းတို႔သည္ ျငိမ္သက္ တည္ၾကည္ကုန္သကဲ့သို႔ အၾကင္ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္၏ ဣေႁႏၵ (ေျခာက္ပါး) တို႔သည္ ျငိမ္သက္ တည္ၾကည္ျခင္းသို႔ ေရာက္ကုန္၏။ မာနကို ပယ္ျပီးေသာ အာသေဝါမ႐ွိေသာ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ထိုရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္အား နတ္တို႔သည္လည္း ခ်စ္ျမတ္ႏိုုးကုန္၏။

Posted by ဉာဏ္ဦး

Sunday, November 8, 2015

အမွားႏႈတ္က ်ဳိး ဘုရား႐ွိခိုး


"နေမာ  တႆ       ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ      " ဆိုကာ ေန႔စဉ္လိုလို ဘုရား႐ွိခိုးၾကျမဲျဖစ္သည္။ တိက ် ေသာ ပါဠိအနက္အဓိပၸါယ္ ထြက္႐ွိရန္ ပုဒ္ ပါဌ္ အကၡရာ အျဖတ္အေတာက္ မွန္ကန္ရေပမည္။ 

သို႔ေသာ္ အေတာ္မ ်ားမ ်ားသည္ ဤဘုရား႐ွိခိုး ႐ြတ္ဆိုရာတြင္ အမွတ္မထင္ အမွားႏႈတ္က ်ဳိးေနၾကသည္။ 'နေမာ' ႏွင့္ 'တႆ      ' ကို တြဲကာ ႐ြတ္ဆိုေလ့႐ွိ
ၾက၏။ 'နေမာတႆ      ' ဟုဆို၍ ျဖတ္လိုက္ၾက၏။ ေနာက္မွ 'ဘဂဝေတာ' ဟု
ဆက္ဆိုၾကသည္။
 

အမွန္မွာ ဤဘုရား႐ွိခိုးကို ဆိုရာ၌ 'နေမာတႆ      ' ဟူ၍ တြဲမဆိုသင့္ေပ။
'နေမာ' ဟု အနည္းငယ္ျဖတ္ဆိုၿပီးမွ 'တႆ      ' ႏွင့္ 'ဘဂဝေတာ' ကို
နည္းနည္းေလး နီးစပ္ေအာင္ ဆိိုသြားလွ ်င္ အဓိပၸါယ္ ႐ွင္းလင္းျပည့္စံု
ပါသည္။
 

'နေမာ' ႏွင့္ 'တႆ      ' ကို လံုးဝမတြဲဘဲ ဆိုမွ ပါဠိစာပို႐ွင္း၏။ 'နေမာ' အဓိပၸါယ္မွာ
႐ွိခိုးပါ၏ဟု ျဖစ္၍ 'တႆ      ' သည္ ၫႊန္ျပေသာ ပုဒ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။
'တႆ       ဘဂဝေတာ' သည္ 'ထိုဘုရား႐ွင္အား' ဟုဆိုလိုရင္းျဖစ္သည္။ ဤတြင္
'ထို' ဆိုေသာ စကားသည္ 'တႆ      ' မွထြက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ 'ဘဂဝေတာ' က
'ဘုရား႐ွင္' ဟုအနက္ထြက္၏။
 

ထို႔ေၾကာင့္ 'ထိုဘုရား႐ွင္အား' ဟုဆိုသည္မွာ အရဟံဂုဏ္၊ သမၼာသမၺဳဒၶဂုဏ္
တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ဘုရား႐ွင္ ဟုဆိုလိုသည္ ျဖစ္ရာ ထိုဘုရား႐ွင္အား ႐ွိခိုးပါ၏
ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ဤသို႔ အမွန္အကန္ဆိုခဲ့လွ ်င္ ပါဠိဘာသာအရ ႐ွင္းလင္း
သြားမည္မလြဲေပ။ ထိုမွတစ္ပါး မာဂဓပါဠိစကား ေကာင္းစြာနားလည္ၾကေသာ
နတ္ သိၾကား ျဗဟၼာတို႔ကလည္း ဝမ္းပန္းတသာ သာဓုေခၚၾကေပမည္။ ထိုပုဂၢဳိလ္ မ ်ားလည္း ဤဘုရား႐ွိခိုးႏွင့္ပင္ ႐ိွခိုးခဲ့ၾကေလသည္။
 

ေ႐ွးဘုရား႐ွင္မ ်ားလက္ထက္မွ ယေန႔အထိ ဤဘုရား႐ွိခိုးႏွင့္ပင္ ႐ွိခိုးခဲ့ၾက၏။
ကမ႓ာအဆက္ဆက္ ဘုရား႐ွင္အဆူဆူတို႔ကို ပူေဇာ္ခဲ့ၾကေသာ ဘုရား႐ွိခိုးၾကီး
ျဖစ္၍ ကမ႓ာသုံးဘုရား႐ွိခိုးၾကီးဟု ဆိုရမည္ျဖစ္သည္။
 

အရိယာသူေတာ္ေကာင္းမ ်ားႏွင့္တကြ နတ္ သိၾကား ျဗဟၼာတို႔ ပူေဇာ္လာ
ၾကေသာ ဘုရား႐ွိခိုးၾကီးႏွင့္ ေန႔စဉ္ မွန္မွန္ အိပ္ရာထ၊ အိပ္ရာဝင္ ႐ွိခိုးေန
လွ ်င္ကား ႏွလံုးသားတြင္ ဂုဏ္ေတာ္ၾကီးသံုးပါး ကိန္းဝပ္သြားပါၿပီ။
 

ဂုဏ္ေတာ္သံုးပါးမွာ_
၁။ အရဟေတာ_ လူမင္း၊ နတ္မင္း၊ ျဗဟၼၼာမင္းတို႔၏ ဝပ္စင္းဦးခိုက္ ပူေဇာ္
အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာ၊
၂။ သမၼာသမၺဳဒၶႆ      _ သစၥာေလးတန္ ေဉ ယ ် ဓံကို ဆရာမကူ သယမ႓ဴ  ဉာဏ္
ျဖင့္ မိမိအလိုလို ကိုယ္ေတာ္တိုင္သာလွ ်င္ ထိုးထြင္းသိျမင္ေတာ္မူေသာ၊
၃။ တႆ       ဘဂဝေတာ_ ဣႆ       ရိယ၊ ဓမၼ၊ ယသ၊ သိရီ၊ ကာမ၊ ပယတၱမည္တြင္ ဘုန္းေျခာက္ပါးသခင္ 'ထိုဘုရား႐ွင္အား'၊ 
နေမာ
_ ႐ွိခိုးပါ၏ အ႐ွင္ဘုရား။
 

ဤဂုဏ္ေတာ္သံုးပါးႏွင့္ ဘုရား႐ွင္၏ ပံုေတာ္ကို မွန္း၍ စိတ္မွာ အာ႐ံုျပဳၿပီး
႐ွိခိုးၾကရမည္။ ၾကည္ၫိုၾကရမည္။ ။
 

စာကိုး။ လကၡဏ၊ အ႐ွင္ (က်စြာေခ်ာင္)။ ၾကံတိုင္းေအာင္ ေဆာင္တိုင္းေျမာက္
သိဒၶိေပါက္ တရားေဒသနာေတာ္။ ၂ဝဝ၆။

Posted by ဉာဏ္ဦး

Saturday, October 17, 2015

ဓမၼသုတ (၅၆)

အနာကင္းေသာလက္
အခ်ဥ္ အငန္ အစပ္တို႔ႏွင့္ အထိမခံႏိုင္ျခင္းမွာ လက္တြင္အနာ႐ွိ၍ ျဖစ္သည္။
ငရဲ တိရစၧာန္ ျပိတၱာ အသူရကာယ္တို႔သည္ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားျဖင့္ အေလာင္ခံေန ရသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
အကုသိုလ္တည္းဟူေသာ အနာဆိုး ႐ွိေနၾကေသာေၾကာင့္ပင္။
အကုသိုလ္ကံဆိုး မ႐ွိၾကသူတို႔မွာ အႏွီဒုကၡမ်ားကို မခံၾကရ။
အရိယာတို႔မွာ အနာမ႐ွိေစရန္ တရားႏွင့္ ကုစားေနၾကသျဖင့္ အနာမ႐ွိၾကေခ်။
အနာမ႐ွိေသာ လက္ႏွင့္တူေအာင္ ေနတတ္ၾကေစ။
စာကိုး။ လကၡဏ၊ ဦး (က်စြာဆရာေတာ္)။ အနာမ႐ွိေသာလက္ တရားေတာ္။
 

Posted by ေအးဆက္

Friday, October 16, 2015

ဓမၼပဒ ၉၃ [ခုဒၵကနိကာယ္]


၇ - အရဟႏၲဝဂၢ၊ ရဟႏၲာတရားေတာ္စာစုမ်ား
၄ - အႏု႐ုဒၶေတၳရဝတၳဳ 

ယႆ      ာ သဝါ ပရိကၡီဏာ၊ အာဟာေရ စ အနိ  ႆ      ိ ေတာ။
သုညေတာ အနိမိေတၱာ စ၊ ဝိေမာေကၡာ ယႆ       ေဂါစေရာ။
အာကာေသဝ သကုႏၲာနံ၊ ပဒံ တႆ       ဒုရႏၷယံ။
၉၃။ အၾကင္ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အာသေဝါကုန္ခန္း၏၊ အစာအဟာရ၌လည္း (တဏွာဒိ႒ိျဖင့္) စြဲမွီျခင္း မ႐ွိ၊ ရာဂစသည္ ဆိတ္သုန္းေသာ ရာဂစေသာ နိမိတ္မ႐ွိေသာ နိဗၺာန္သည္ အၾကင္ရဟႏၲာ ပုဂၢိဳလ္၏ က်က္စားရာအာ႐ံုျဖစ္၏။ ကာင္းကင္၌ ငွက္တို႔၏ ေျခရာကို မသိႏိုင္သကဲ့သို႔ ထိုရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္၏ ေျခရာ ဟူေသာ လမ္းေၾကာင္းကို မသိႏိုင္။

Posted by ဉာဏ္ဦး