Wednesday, January 14, 2015

ဘဝေနဟန္ တရားမွန္ (၂၃)


စံျပကု႐ုတုိင္းသားမ်ား
 

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကုု႐ုတိုင္း၊ ကမၼာသဒမၼနိဂံုး၌ သီတင္းသုံးေတာ္မူစဉ္ မဟာသတိပ႒ာန သုတ္ေတာ္ကို ကု႐ုတိုင္းသား ပရိသတ္တို႔အား ေဟာ ၾကားေတာ္မူေလသည္။ ထိုပရိသတ္တို႔သည္သာ နက္နဲေသာ တရားမ်ားကို နာယူႏိုင္စြမ္း႐ွိသျဖင့္ ေဟာေတာ္မူရျခင္း ျဖစ္၏။

ထိုအခ်ိန္က ကု႐ုတိုင္းသားျပည္သူမ်ား၏ လူမႈတိုးတက္ေရးသည္အလြန္
ျပည့္စုံ ျမင့္မားလွ၏။ ရာသီဥတု ေကာင္းမြန္၍ အာဟာရျပည့္ဝေကာင္း မြန္မႈတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ဟန္တူပါသည္။ ကိိုယ္က်န္းမာ၍ စိတ္ခ်မ္းသာပံု ရၾက ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ တရားနာယူႏိုင္စြမ္း အသိဉာဏ္ ႐ွိၾကျခင္းျဖစ္၏။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကု႐ု တိုင္းသူျပည္သား လူတိုင္းလိုလို သတိပ႒ာန္စကား ကိုပဲ ေျပာၾကဆိုၾကသည္။ လုပ္ငန္းခြင္မွာလည္း အက်ဳိးမဲ့စကားကို မေျပာ ၾက။ အခ်င္းခ်င္း ေတြ႔ဆုံၾက၍ အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံပုံသည္ မွတ္သား

ေလာက္ပါေပသည္။ "အစ္ကိုေရ၊ ဒီေန႔ ဘာတရားမ်ား ပြားျဖစ္ သလဲ" ဟုု 
ေမးက အလုပ္မ်ားလို႔ ဘာမွမပြားျဖစ္ ဟုဆိုလွ်င္ အစ္ကို႔ အသက္႐ွင္ျခင္းဟာ ႐ွင္ေနေပမယ့္ လူေသနဲ႔ အတူတူပါပဲလား။ ဒီလိုေတာ့ မေနပါနဲ႔ဗ်ာ။ သတိ ပ႒ာန္ေလးပါးမွ တစ္ပါးပါးကို အားထုတ္ေနပါလားဟု တိုက္တြန္းေလ့႐ွိ၏။ ထိုသို႔မဟုတ္ ဘဲ ထြက္ေလ ဝင္ေလ မွတ္ျဖစ္ပါတယ္ဟု ျပန္ေျဖသူ ကိုကား ႐ွင္ျခင္း ေကာင္းပါဘိ၊ ဘုရားပြင့္ လာတာ ခင္ဗ်ား အတြက္ပါပဲလားဟု အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံတတ္ၾက သည္။

ကု႐ုတိုင္းသားတို႔၏ လူမႈဘဝေနဟန္မွာ ယဉ္ေက်းၿပီး အဆင့္ျမင့္မား လွ၏။ ယေန႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားလည္း အားက် ၾကဖို႔ ေကာင္းပါ၏။ ။
 

Posted by ဉာဏ္ဦး

Saturday, January 10, 2015

ဓမၼသာကစၧာ (၃ဝ)


ေျပးၾကပါစို႔
 

တစ္ေန႔ေသာအခါတြင္ ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္သည္ သာဝတၳိျပည္၊ ေဇတဝန္
ေက်ာင္း၌ စံေနေတာ္မူသည္။ ထိုစဥ္ ျမင္း႐ိုင္းကို ျမင္းယဥ္ျဖစ္ေစရန္ သြန္သင္ဆုံးမတတ္သည့္ ေကသိ အမည္႐ွိ ျမင္းဆရာ ေရာက္႐ွိ လာ သည္။ ျမတ္စြာဘုရားက တရားနာပရိသတ္မ်ား ေ႐ွ႕ေမွာက္၌ ျမင္းဆုံးမ
နည္းကို ေမးျမန္းေတာ္မူ၏။

ဘုရား

ျမင္း႐ိုင္းမ်ားကို ယဥ္ပါးေအာင္ သင္ဆုံးမပုံကို ေျပာျပစမ္းပါ အေမာင္ေကသိ။
ေကသိ
ပထမ အႏုနည္းနဲ႔ ဆုံးမပါတယ္။ မရရင္ အၾကမ္းနည္း သုံးပါ တယ္။ ဒါမွ မရေသးရင္ အႏုနဲ႔ အၾကမ္း ႏွစ္မ်ိဳးေရာတဲ့ နည္းနဲ ့ ဆုံးမပါတယ္။
ဘုရား
အဲဒီလို ဆုံးမလိုက္ရင္ ျမင္းေတြအားလုံး ႐ိုင္းစိုင္းရာက ယဥ္ပါးသြားကုန္ေရာလား။
ေကသိ
တတိယ နည္းနဲ႔မွ ဆုံးမလို႔မရခဲ့ရင္ သတ္ပစ္လိုက္ပါ
တယ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ ျမင္းဆုံးမနည္းကေတာ့
ဒီေလးမ်ိဳးပါပဲ။ အ႐ွင္ဘုရားရဲ ့တပည့္မ်ားကို ဘယ္လို
နည္းေတြသုံးျပီး ဆုံးမေတာ္မူပါသလဲဘုရား။
ဘုရား
ငါဘုရားလည္း သင့္လိုပါပဲ။ အႏုနည္း၊ အၾကမ္းနည္း၊ အႏုအၾကမ္းေရာနည္းနဲ႔ ေနာက္ဆုံး သတ္ပစ္တဲ့နည္းကို
သုံးျပီး တပည့္ေတြကို ဆုံးမေပတယ္။
ေကသိ
လူသတ္တာဟာ ရဟန္းနဲ ့မေလ်ာ္ကန္ပါ။ ဘယ္လိုမ်ား သတ္တာပါလဲဘုရား။
ဘုရား
ဆုံးမလို႔မရတဲ့ သူကို ဆုံးမထိုက္တဲ့ သူအျဖစ္က ပယ္လိုက္ တယ္။ လူ႔ဘဝမွာ အဆုံးအမကြယ္ရင္ ေသတာနဲ႔ အတူတူပဲ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့၊ ဆုံးမလို႔ မရတဲ့ သူကို မဆုံးမဘဲ ေန လိုက္တာဟာ သူ႔ကို သတ္ပစ္လိုက္တာပဲေပါ့။
ေကသိ
သေဘာေပါက္ပါျပီဘုရား။
ဘုရား
ၾကာပြတ္သံၾကားတာနဲ ့အသားအနာမခံဘဲ ေျပးတဲ့ အင္မတန္ ပါးနပ္တဲ့ျမင္း၊ အေရျပားကို ၾကာပြတ္နဲ႔ ပြတ္ေပးလိုက္႐ုံနဲ႔ ေျပး
တဲ့ျမင္း၊ ႐ိုက္မွေျပးတဲ့ျမင္းနဲ ့သံခၽြန္ေလးနဲ ့အေရစုတ္ေအာင္
႐ိုက္မွ ေျပးတဲ့ျမင္း ရယ္လို ့ေလာကမွာ အာဇာနည္ျမင္း
ေလးမ်ိဳး႐ွိတယ္။ ဒါကိုသင္သိမွာပါ။
ေကသိ
သိေၾကာင္းပါဘုရား။
ဘုရား
ငါ့တပည့္ေတြထဲမွာလည္း ေရၾကီး၊ မီးေလာင္ စတဲ့ ေဘးေတြ
ေၾကာင့္ ေသေက်ဒုကၡ ေရာက္တယ္လို႔ၾကားတဲ့အခါ မိမိနဲ ့
ပတ္သက္သူ မဟုတ္ေပမယ့္ ငါလည္းပဲ သူတို႔လို ေသႏိုင္
တယ္။ အေသမဦးခင္ ဉာဏ္ဦးမွပဲလုိ႔ အသံၾကား႐ုံနဲ ့ငါးပါးအာ႐ုံ ကာမဂုဏ္ လြတ္ေအာင္ အားထုတ္တဲ့သူ၊ မိမိနဲ႔နီးစပ္ရာလူ
ဒီလိုျဖစ္ရင္ ငါလည္း အခ်ိန္မေ႐ြး ေသႏိုင္တယ္လို႔ သံေဝဂ
ရျပီး အားထုတ္သူ၊ မိမိရဲ ့မိဘေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ား ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး ၾကံဳေတြ႔မွ ငါလည္းတစ္ေန႔ေသမွာ၊ ေသမ်ိဳးေတြပါပဲလို႔ သံေဝဂရ အားထုတ္ သူနဲ႔ မိမိကိုယ္တိုင္ အိပ္ရာထဲလဲကာမွ သံေဝဂရျပီး အားထုတ္သူရယ္လို႔႐ွိၾကတယ္။ မေမ့မေလ်ာ့တဲ့ သူသာ မေသ
ရာနိဗၺာန္ကို ေရာက္မယ္။ ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့ဆသူဟာ ေသသူနဲ ့
မျခားနားဘူး။ အိုရာက နာရာကို မေရာက္ခင္ ဉာဏ္နဲ႔ေျပးမွ
ျဖစ္ၾကေတာ့မယ္။ ျမင္းဆရာေကသိ၊ သင္ဘယ္ေတာ့ေျပးမွာ လဲ။
ေကသိ
မွန္လွပါ၊ မဆိုင္းမတြ အခုပင္ ေျပးမွာျဖစ္တာေၾကာင့္
တပည့္ေတာ္ကို ရဟန္းဝတ္ခြင့္ ျပဳေတာ္မူပါဘုရား။
ဘုရား
သာဓု သာဓု သာဓု။
စာကိုး။ သုမဂၤလ၊ ဦး (ဒယ္အိုးဆရာေတာ္)။ ေျပးစို ့တရားေတာ္။

Posted by ေအးဆက္

Wednesday, January 7, 2015

ေထရဝါဒ ေဟာဓမၼ (၄ဝ)


ဉာေဏာဘာသ၊ အ႐ွင္ (သဇင္ေရေက်ာ္ဆရာေတာ္)။ ႏွလုံးသြင္း မွန္ရန္။ [ခုႏွစ္မသိ]
ႏွလုံးသြင္းမွန္မွ နိဗၺၺာန္ရႏိုင္ပုံကို ဥပမာအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးလ်က္ ႐ွင္းလင္းေဟာၾကားထားသည္။ http://goo.gl/38F5O7
ဝိဇယ၊ အ႐ွင္ (မူလဓမၼဆရာေတာ္)။ ေၾကာင္းက်ိဳးခ်ဳပ္ျငိမ္း ဒုကၡသိမ္း။ [ခုႏွစ္မသိ]
အဝိဇၨာ၏ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္၊ အဝိဇၨာပစၥယာသခၤါရာ၊ နဂိုႏွင့္အပို သစၥာ၊ အမွားျပဳ ျပင္ရန္ လိုအပ္ခ်က္ေလးခု စသည္တို႔ကို ေဖာ္ျပေဟာၾကားထားသည္။
http://goo.gl/KepQHH

သူရိယ၊ ဦး (ေ႐ႊမန္းဆရာေတာ္)။ သာသနာငါးေထာင္။ ရန္ကုန္၊ ၂၆ ဒီဇင္ဘာ ၂ဝဝ၉။
သံသရာ ႏွင့္ နိဗၺာန္ ဟူသည္၊ ဒုကၡ၏ လက္သည္၊ ဒိဌိျဖဳတ္ျခင္း၊ သာသနာေခတ္ ငါးေခတ္ စသည္တို႔ ပါဝင္သည္။
http://goo.gl/7DBD4n

Posted by ဉာဏ္ဦး၊ ေအးဆက္

Thursday, December 25, 2014

ဓမၼသုတ (၄၆)


အယုတ္အျမတ္ခုနစ္ျဖာ

သူ ့အသက္သတ္၊ သက္တိုတတ္၊ မသတ္အသက္႐ွည္။
ညွဥ္းဆဲတတ္ျငား၊ အနာမ်ားသည္၊ မညွဥ္းျငား၊ သူကားက်န္းမာသည္။
ေဒါသမ်က္ထြက္၊ အဆင္းပ်က္သည္၊ ေဒါသကင္း၊ အဆင္းလွပသည္။
ဣဿာမ်ားက၊ တန္ခိုးပါးသည္၊
ဣဿာနည္း၊ တန္ခိုးျမဲၾကီးသည္။
ဒါနနည္းပါး၊ ပစၥည္း႐ွားသည္၊ ဒါနမ်ား၊ ပစၥည္းေပါမ်ားသည္။
မာနၾကီးျငား၊ မ် ဳိးယုတ္သြားသည္၊ မာနနည္း၊ အျမဲျမင့္ျမတ္သည္။
မေမးသူကား၊ ဉာဏ္နည္းပါးသည္၊ ေမးသူကား၊ ဉာဏ္ျမင့္ၾကီးမားသည္။
(အ႐ွင္ကု႑လာဘိဝံသ၏ တရားေဆာင္ပုဒ္မ်ား)

Posted by ေအးဆက္

Tuesday, December 23, 2014

ဓမၼပဒ ၇၅ [ခုဒၵကနိကာယ္]


၅ - ဗာလဝဂ္၊ လူမိုက္တရားေတာ္မ်ား
၁၅ - ဝနဝါသီတိႆသာမေဏရဝတၳဳ

အညာ ဟိ လာဘူပနိသာ၊ အညာ နိဗၺာနဂါမိနီ။
ဧဝေမတံ အဘိညာယ၊ ဘိကၡဳ ဗုဒၶဿ သာဝေကာ။
သကၠာရံ နာဘိနေႏၵယ်၊ ဝိေဝကမႏုျဗဴ ဟေယ။
၇၅။ လာဘ္ရေၾကာင္း အက်င့္သည္ တစ္မ်ိဳးတျခားတည္း။ နိဗၺာန္ရေၾကာင္း အက်င့္သည္ တစ္မ်ိဳးတျခားတည္း။ ဤသို႔ ဤအက်င့္ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားကို ခြဲျခား သိ၍ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား ရဟန္းသည္ လာဘ္ ပူေဇာ္သကာကို မႏွစ္ သက္ရာ။ ဝိေဝကသံုးပါးကိုသာ တိုးပြါးေစရာ၏။
 

Posted by ဉာဏ္ဦး

Saturday, December 20, 2014

ဓမၼပဒ ၇၃-၇၄ [ခုဒၵကနိကာယ္]


၅ - ဗာလဝဂ္၊ လူမိုက္တရားေတာ္မ်ား
၁၄ - စိတၱဂဟပတိဝတၳဳ

အသႏၲံ ဘာဝနမိေစၧယ်၊ ပုေရကၡာရ ဥၥ ဘိကၡဳသု။
အာဝါေသသု စ ဣဿရိယံ၊ ပူဇံ ပရကုေလသု စ။
မေမဝ ကတ မညႏၲဳ၊ ဂိဟီ ပဗၺဇိတာ ဥေဘာ။
မေမဝါတိဝသာ အဿု၊ ကိစၥာကိေစၥသု ကိသၼိစိ။
ဣတိ ဗာလႆ       သကၤေပၸါ၊ ဣစၧာ မာေနာ စ ဝၯတိ။
၇၃။ မလိမၼာေသာ ရဟန္းသည္ ရဟန္းတို႔၏ အလယ္၌ မိမိတြင္ ထင္ရွား မရွိေသာ ဂုဏ္ျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ျခံရံလ်က္ မိမိအား ေရွ႕ 
ေဆာင္ျပဳျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေက်ာင္း အိပ္ရာ ေနရာတို႔၌ အစိုးရျခင္းကို
လည္းေကာင္း၊ ေဆြမ်ိဳးမဟုတ္ေသာ ဒါယကာတို႔၏ (ပစၥည္းေလးပါးတို႔ျဖင့္) ပူေဇာ္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း အလိုရွိ၏။
၇၄။ ငါ့ေၾကာင့္သာ အမႈႀကီးငယ္တို႔ ၿပီးစီးကုန္၏ဟု လူ ရွင္ရဟန္းႏွစ္ဦးတို႔
မွတ္ထင္ေစကုန္သတည္း။ တစ္စံုတစ္ခု အမႈႀကီးငယ္တို႔၌ ငါ့အလိုသို႔ လိုက္
ေစၾကကုန္သတည္းဟု မိုက္ေသာ ရဟန္းအား အၾကံအစည္ အလို ရမၼက္ မာန္မာနသည္ တိုးပြါးေလ၏။

Posted by ဉာဏ္ဦး

Thursday, December 18, 2014

ဘဝေနဟန္ တရားမွန္ (၂၂)


ေဒါသ

လူတိုင္းတြင္ ေဒါသ အနည္းႏွင့္အမ်ား ႐ွိၾကသည္။ ေဒါသ ထြက္ပုံမ်ား ကလည္း နည္းမ်ိဳးစုံလင္သည္။ တခ်ဳိ႕သည္ ေဒါသ ျဖစ္လြယ္သေလာက္
ေျပေပ်ာက္လြယ္၏။ ေျပေပ်ာက္သြားသည္ႏွင့္ ဘာမွ်မျဖစ္ သကဲ့သို႔ ပုံမွန္အေနအထား ျဖစ္ေနသည္။

တခ်ဳိ႕မွာမူ ေဒါသ ျဖစ္လာလွ်င္ မုန္းတီးစိတ္ပါ တြဲလာကာ လက္တုံ ့ျပန္ လိုသည့္ ဆႏၵ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ သည္။ ကလဲ့စားေခ်ႏိုင္မည့္ အခ်ိန္ အထိ အျငိဳးအေတးထားေတာ့သည္။ တခ်ဳိ႕ကား ေဒါသ ျဖစ္ခဲ့ေသာ္ မည္သည့္ 
အခါမွ် ေမ့မသြားေအာင္ စြဲမွတ္သိမ္းဆည္းထား တတ္၏။ ေဒါသ ထြက္သည့္ 

အခါတိုင္း သိမ္းဆည္းထားေသာ ေဒါသၾကီးငယ္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းစပ္္တြဲခ်ည္
တတ္သည္။ အဖန္ တလဲလဲ စဥ္းစားေနတတ္သည္။

ေဒါသ ထြက္ျခင္းသည္ ေရဆူေနေသာ ကရားႏႈတ္သီးမွ ေရေႏြးေငြ ့မ်ား ထြက္သည္ႏွင့္ တူသည္။ အပူေၾကာင့္ ေရေႏြးေငြ ့ျဖစ္လာသည္။

ေရသည္ မုန္းတီးစိတ္႐ွိေသာ ေဒါသ၊ အပူသည္ ေဒါသကိုျဖစ္ေစေသာ အေျခအေန၊ ေရေႏြးေငြ ့ကား ေဒါသစိတ္၏ ခံစားမႈ၊ အပူကို မတံု႔ျပန္ပါ က ေရေႏြးေငြ ့မျဖစ္၊ ေဒါသ ျဖစ္ေစသည့္ အေျခအေနကို လက္မခံလွ်င္
ေဒါသမျဖစ္။ အပူကို လက္မခံႏိုင္လွ်င္ ယင္းကိုထုတ္ပယ္ႏိုင္မည့္ နည္း လမ္းကို ႐ွာၾကံ ရမည္ျဖစ္သည္။ ေရေႏြးကရားတြင္ အေပါက္ပါသျဖင့္
ေရေႏြးေငြ ့မ်ားကို လ်င္စြာထြက္သြားေစ၏။ ထို႔အတူ ေဒါသျဖစ္သူသည္
ေဒါသေလ်ာ့ပါးေစ ရန္ ထြက္ေပါက္ကို ႐ွာေဖြရမည္ျဖစ္သည္။

ငယ္သည္ျဖစ္ေစ၊ ၾကီးသည္ျဖစ္ေစ၊ ေခတၱခဏျဖစ္ေစ၊ ၾကာ႐ွည္ျဖစ္ေစ
ေဒါသသည္ ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းႏွင့္ က်န္းမာျခင္းကို ထာဝစဥ္ ဖ်က္ဆီးတတ္၏။ မိမိႏွင့္ မိမိ၏ ပတ္ဝန္းက်င္ကို အႏၲရာယ္ ေပးျမဲျဖစ္သည္။ ဗုဒၶက ေဒါသ ကို ပယ္သတ္ႏိုင္သူသည္ ဝမ္းနည္းပူေဆြးရျခင္းမ်ား မ႐ွိ၊ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာေန ရ၏ ဟု မိန္႔ၾကား ေတာ္မူခဲ့သည္။

သတိႏွင့္ ပညာသည္သာ ေဒါသကို ပယ္ခြါရန္ အားကိုးစရာျဖစ္သည္။ သို ့ျဖစ္ရကား၊ သတိႏွင့္ ပညာ ကိုယ္မွာ႐ွိေစရန္ ၾကိဳးကုတ္အားထုတ္ ၾကရေပမည္။

Reference: Gavesako, Ven. Ajahn Mitsuo. A fragrance of Dhamma. 2013.

Posted by ေအးဆက္