Friday, December 5, 2014

ဓမၼသာကစၧာ (၂၉)


ဘုရား႐ွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္
ဘုရား႐ွင္လက္ထက္က ကာရဏပါလီ အမည္ရ ပုဏၰားတစ္ဦးသည္
ေဝသာလီျပည္၊ လိစၧဝီမင္းတို႔၏ အလုပ္ကို လုပ္ေနစဥ္ အေဝးမွလာ
ေသာ ပိဂႋယာနီပုဏၰားကို ျမင္ေတြ႔ေသာ္ ေမးျမန္းစကားဆိုေလသည္။

ကာရဏပါလိီ

အ႐ွင္၊ ဘယ္ကလာသလဲ။
ပိဂႋယာနီ
ရဟန္းေဂါတမ ထံမွျပန္လာတာျဖစ္တယ္။
ကာရဏပါလီ
ရဟန္းေဂါတမရဲ႕ပညာအစြမ္းကို အ႐ွင္ဘယ္လိုထင္သလဲ၊ ပညာ႐ွိတစ္ဦးပဲ ထင္ပါရဲ႕။
ပိဂႋယာနီ
ကၽြႏ္ုပ္က ဘယ္လိုလူမို႔လဲ၊ ဘယ္ေလာက္ေတာ္တဲ့ သူမို ့ရဟန္း
ေဂါတမရဲ႕ပညာစြမ္းကို သိႏိုင္ရမွာလဲ၊ ရဟန္းေဂါတမရဲ႕ပညာ
စြမ္းကို သိသူမွာ ရဟန္းေဂါတမလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးသာ ျဖစ္ရေပ မေပါ့။
ကာရဏပါလီ
အ႐ွင္ကား၊ ရဟန္းေဂါတမအား ေကာင္းျမတ္မြန္ရည္လွတဲ့ ခ်ီးမြမ္းျခင္းျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုအက်ိဳးထူး ကို ျမင္လို႔ ရဟန္းေဂါတမကို ၾကည္ညိဳရပါသလဲ။
ပိဂႋယာနီ
အေမာင္၊ အေကာင္းဆုံး အရသာမ်ားျဖင့္ ဝအီေနတဲ့ ေယာက်္ား ဟာ တျခားညံ့ဖ်င္းတဲ့ အရသာေတြကို မလိုလား မႏွစ္သက္
ေတာ့ပါ။ ထို႔အတူ ရဟန္းေဂါတမ ဘယ္ပုံေဟာသည္ျဖစ္ေစ တရားကို နာရေသာ္ ထိုတရားမွတစ္ပါး အျခားသမဏ၊ ျဗဟၼဏ တို႔ရဲ႕ အယူ၀ါဒကို မလိုလား မႏွစ္သက္ေတာ့ပါ။

အေမာင္၊ ဆာေလာင္တဲ့အတြက္ အားနည္းေနတဲ့ ေယာက်္ား ဟာ ပ်ားမုန္႔ဆုပ္ကို ရတဲ့အခါ ဘယ္ေနရာကို လ်က္လ်က္
ေကာင္းမြန္
ခ်ိဳ ျမတဲ့ အရသာကို ရေနတာသာျဖစ္တယ္။ ထို႔အတူ ရဟန္းေဂါတမ ရဲ႕တရားကို ဘယ္ပုံနာရနာရ ထိုတရား မွေန၍ ႏွစ္သက္ျခင္း၊ စိတ္ၾကည္လင္ျခင္းတို႔ကို ရေနသည္ သာျဖစ္ပါတယ္။
ကာရဏပါလီ
ဆက္ေျပာပါပုဏၰား၊ နားေထာင္ေနပါတယ္။
ပိဂႋယာနီ
အေမာင္၊ စႏၵကူးေ႐ႊျဖစ္ေစ၊ စႏၵကူးနီျဖစ္ေစ၊ စႏၵကူးတုံးရဲ ့
အရင္း၊ အဖ်ား၊ အလယ္ သုံးသြယ္တို႔တြင္ ၾကိဳက္ရာက နမ္း ႐ွဴေစ ေမႊးၾကိဳင္ေသာ ရနံ ့ကို ရလ်က္သာ ႐ွိပါတယ္။ ထို႔အတူ ရဟန္းေဂါတမ၏ တရားကို ဘယ္ပုံနာရနာရ ထိုတရားမွေန၍ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း၊ စိတ္႐ႊင္ပ်ျခင္း
တို႔ ရလ်က္သာ ႐ွိပါတယ္။
အေမာင္၊ အျပင္းအထန္ ေရာဂါကပ္ေရာက္လို ့ဒုကၡျဖစ္ေနတဲ့
ေယာက်္ားအား ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ေဆးဆရာဟာ တခဏခ်င္း
ေရာဂါ
ေပ်ာက္ျငိမ္းေစသလို ရဟန္းေဂါတမ ဘယ္နည္းနဲ ့မဆို
ေဟာတဲ့ တရားျဖစ္ေစ၊ နာၾကားရရင္ ထိုတရားေၾကာင့္ စိုးရိမ္ ပူေဆြး ငိုေၾကြး
ျခင္း၊ ကိုယ္ဆင္းရဲ၊ စိတ္ဆင္းရဲမ်ား ျငိမ္းေပ်ာက္
ျခင္း အျဖစ္သိုု ့ေရာက္ ရတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။
အေမာင္၊ ေႏြအပူဒဏ္ ခံရလို႔ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ကာ ေရဆာေန တဲ့ေယာက်္ားဟာ ေအးၾကည္ခ်ိဳ ျမတဲ့ ေရ႐ွိျပီး ဆိပ္ကမ္းသာယာ
ေမြ ့ေလ်ာ္ဖြယ္ေရကန္သို ့ေရာက္လာကာ ထိုေရကန္တြင္း သက္ဆင္း ၿပီး ေရခ်ိဳး ေရေသာက္ရေသာ္ အပူအပန္မွန္သမွ်
ေအးျမျငိမ္းစဲျခင္း
ျဖစ္ရပါတယ္။ ထို႔အတူ ရဟန္းေဂါတမ ဘယ္နည္းနဲ ့ေဟာသည္ျဖစ္ေစ နာၾကားရသူမွာ ထိုတရား
ေၾကာင့္ အပူအပန္ဟူသမွ် ျငိမ္းရသည္သာ
ျဖစ္ပါတယ္။
ဤသိုု ့ ပိဂႋယာနီထံမွ ဘုရား႐ွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို နာၾကားရေသာ ကာရဏပါလီသည္ ေနရာမွထကာ လက္ဝဲပခုံးထက္ ကိုယ္ရံုတဘက္ တင္လ်က္ လက်္ာဒူးကို ေျမမွာေထာက္ျပီးလွ်င္ ဘုရား႐ွင္႐ွိရာလက္အုပ္ ခ်ီ၍ ကန္ေတာ့လိုက္ေလေတာ့သည္။
စာကိုး။ ဗုဒၶဘာသာလက္စြဲက်မ္း၊ ပထမတြဲ။ သာသနာေရးဦးစီးဌာန၊ ၂ဝဝ၈။
 

Posted by ေအးဆက္

Tuesday, December 2, 2014

ေထရဝါဒ ေဟာဓမၼ (၃၉)


မာလာစာရ၊ ဘဒၵႏၲ (ေညာင္ပင္သာဆရာေတာ္)။ စိတ္ကိုဆုံးမ နိဗၺာန္ရ။ စကၤာပူ၊ ၇ ေမ ၂ဝ၁၃။
ေယာဂီက်င့္ရမည့္အခ်က္ (၆) ခ်က္၊ ခႏၶာႏွစ္မ်ိဳး ႏွင့္ မ်က္စိႏွစ္ခု၊ စိတ္၏ သေဘာ၊ ႐ႈမွတ္ရမည့္ စိတ္တစ္ဆယ့္သုံးမ်ိဳးစသည့္ တရားမ်ားပါ႐ွိ၏။ http://goo.gl/ytwtQE
ဝါေသ႒ာဘိဝံသ၊ အ႐ွင္ (ေက်ာက္တစ္လုံးဆရာေတာ္)။ တရားႏွင့္သာ ခ်မ္းသာ႐ွာ။ ၂၂ ေမ ၂ဝဝ၆။
လူေလးမ်ိဳး၊ နိဗၺာန္ဟူသည္၊ တရားေတာ္၏ သတၱိႏွင့္ တရား႐ွာ
ျခင္းျဖင့္သာ ခ်မ္းသာရႏိုင္ေၾကာင္း တို႔ကို ႐ွင္းလင္းေဟာၾကား ထားသည္။ http://goo.gl/ryppYJ

ဣႏၵာစာရာဘိဝံသ၊ အရွင္။ အေၾကြးကင္းမွ ခ်မ္းသာရ။ လွည္းကူး၊ ၉ ဇႏၷဝါရီ ၂ဝဝ၅။
ဣဏသုတၱန္ကို အေျခခံလ်က္ အေၾကြးႏွစ္မ်ိဳး၊ ေၾကြးယူရျခင္း သည္ ဆင္းရဲလွေၾကာင္း၊ ဓမၼေၾကြးတင္ပုံ၊ သဒၵါတရား၏
လကၡဏာသုံးပါး၊ ဒါနကုသိုလ္ မျပဳျခင္းအေၾကာင္းႏွစ္ပါး၊ မစၧရိယငါးမ်ိဳး၊ ဝီရိယေလးပါး၊ ဓမၼေၾကြးကင္းရန္ သတိပ႒ာန္စ သည့္ တရားမ်ားကို ေဆာင္ပုဒ္ႏွင့္ သာဓကမ်ားျဖင့္ ႐ွင္းလင္း
ေဖၚျပထားသည္။ http://goo.gl/EMCzhq

Posted by ဉာဏ္ဦး၊ ေအးဆက္

Tuesday, November 25, 2014

ဓမၼသုတ (၄၅)


ဗုဒၶ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ တရားနာျခင္း
အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နႏၵမေထရ္ တရားေဟာရာ
အရပ္သို႔ သြား၍ ညဉ့္္သံုးယံပတ္လံုး တရား နာၾကားေတာ္မူ၏။
ထို႔ေနာက္ သာဓုေခၚေတာ္မူေလသည္။
ထိုအခါ နႏၵမေထရ္သည္ ရပ္လ်က္ တရားနာေနသည့္ ဘုရားရွင္
ကို ျမင္ေလေသာ္ အနားသို႔ ေရာက္လာၿပီး လက္အုပ္ခ်ီမိုး ႐ိုက်ဳိး
ကာ_"အ႐ွင္ျမတ္ဘုရား၊ အ႐ွင္ျမတ္သည္ ထူးျမတ္သိမ္ေမြ႕ျခင္း
ရွိေတာ္မူပါလ်က္ လြန္စြာျပဳႏိုင္ခဲေသာ အမႈကို ျပဳေတာ္မူပါဘိ
ဘုရား” ဟုေလွ်ာက္ထား၏။ ထိုအခါ ဗုဒၶက "ခ်စ္သား နႏၵ၊ သင္
သည္ တစ္ကမၻာပတ္လံုး တရားေဟာ ႏုိင္စြမ္းအံ့၊ ငါဘုရားသည္
လည္း တစ္ကမၻာပတ္လံုး ရပ္လ်က္ပင္ တရားနာေတာ္မူအံ႔” ဟု
မိန္႔ေတာ္မူေလ၏။
ဤသာဓကကို ေထာက္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တိုင္း ႐ို႐ုိေသေသ
ေလးေလးစားစား တရားေတာ္ျမတ္ကို အခြင့္သာခိုက္ နာၾကား
လိုက္နာသင့္လွပါေပစြတကား။
 

Posted by ဉာဏ္ဦး

Sunday, November 23, 2014

ဓမၼပဒ ၇၂ [ခုဒၵကနိကာယ္]


၅ - ဗာလဝဂ္၊ လူမိုက္တရားေတာ္မ်ား
၁၃ - သ႒ိကူဋေပတဝတၳဳ

ယာဝေဒဝ အနတၳာယ၊ ဉ တၱံ ဗာလႆ        ဇာယတိ။
ဟႏၲိ ဗာလႆ        သုကၠံသံ၊ မုဒၶ မႆ        ဝိပါတယံ။
၇၂။ သူမိုက္၏ အတတ္ပညာသည္ သူမိုက္အား အက်ိဳးမဲ့ရန္ အတြက္သာ ျဖစ္၏။ ကုသိုလ္အဖို႔ အစုကို ဖ်က္ဆီး၏။ ပညာဦးထိပ္ကို ျပတ္၍ က်ေစတတ္၏။
 

Posted by ဉာဏ္ဦး

Thursday, November 20, 2014

ဓမၼပဒ ၇၁ [ခုဒၵကနိကာယ္]

၅ - ဗာလဝဂ္၊ လူမိုက္တရားေတာ္မ်ား
၁၂ - အဟိေပတဝတၳဳ

န ဟိ ပါပံ ကတံ ကမၼံ၊ သဇၨဳခီရံဝ မုစၥတိ။
ဍဟႏၲံ ဗာလမေႏြတိ၊ ဘသၼစၧေႏၷာဝ ပါဝေကာ။
၇၁။ ညႇစ္ၿပီးစ ႏို႔ရည္သည္ ျပကေတ့သေဘာမွ ႐ုတ္တရက္ မေျပာင္းလဲ သကဲ့သို႔ ျပဳသစ္စျဖစ္ေသာ မေကာင္းမႈသည္ (႐ုတ္တရက္) အက်ိဳးမေပး
ေသး၊ (အက်ိဳးေပးေသာအခါ) ျပာဖံုးေသာ မီးခဲကဲ့သို႔ သူမိုက္ကို ေလာင္ ကြ်မ္းေစလ်က္ အစဉ္လိုက္၏။
 

Posted by ဉာဏ္ဦး

Friday, November 14, 2014

ဘဝေနဟန္ တရားမွန္ (၂၁)


ေအာင္ျမင္ေရး အေျခအေနေလးရပ္
 

အလို႐ွိသမွ် ျပည့္စုံေစရန္ အေျခခံအေၾကာင္းရင္းေလးရပ္ လိုအပ္သည္။ ယင္း အေျခအေနေလးမ်ိဳးႏွင့္ ျပည့္စုံသူသည္ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာပင္ စီးပြားေရး စသည္၌ ေအာင္ျမင္သူျဖစ္ရ၏။ စီးပြားဥစၥာ အျခံအရံ အေက်ာ္ အေစာမ်ားျဖင့္ ေပၚလြင္ထင္႐ွားသူ ျဖစ္ရ၏။ 
ယင္းအေျခအေနမ်ားကား_
၁။ စီးပြားေရး၊ ဘာသာေရးစသည္ ေအာင္ျမင္တိုးတက္ႏိုင္
     ေသာ အရပ္ေဒသ၌ အေျခခ်ေနထိုင္ရျခင္း၊

၂။ ဘုရားအစ႐ွိေသာ သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ပညာ႐ွင္ မိတ္ေဆြ
     ေကာင္း အေပါင္းအသင္းမ်ား ရ႐ွိျခင္း၊

၃။ မိမိကိုယ္ကို လူေတာ္လူေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ ေကာင္းစြာ
     ျပဳျပင္ေပး
ရျခင္း၊
၄။ ေ႐ွ႕ပိုင္းကာလ ေ႐ွးေ႐ွးဘဝက ျဖည့္က်င့္ဆည္းပူးခဲ့ေသာ
     ေကာင္းေသာ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား ႐ွိရျခင္းတို႔ျဖစ္သည္။
ေနာက္ဆုံးအေျခအေနႏွင့္ ျပည့္စုံရန္မွာ အဓိကအက်ဆုံးျဖစ္သည္။ ယင္းအခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စုံမွသာက်န္အခ်က္မ်ားလည္း ျပည့္စုံႏိုင္မည္
ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။
သို႔ပါ၍ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ၾကီးပြားတိုးတက္ေရး၌ ဘက္စုံ
ေအာင္ျမင္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ရန္ အေျခခံ အေၾကာင္းရင္းျဖစ္ေသာ
ေကာင္းမႈလုပ္ငန္းမ်ားကို ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္ၾကရေပသည္။ 

စာကိုး။ ဗုဒၶေဒသနာေတာ္ ေဝါဟာရအဘိဓါန္။ သာသနာေရးဦးစီးဌာန၊ ၁၉၉၆။  

Posted by ေအးဆက္

Wednesday, November 5, 2014

ဓမၼသာကစၧာ (၂၈)

အသိႏွင့္ အက်င့္
တစ္ေန႔ေသာအခါဝယ္ ေသာဏဒ႑ ပုဏၰားၾကီးသည္ တပည့္အေပါင္း
ႏွင့္အတူ ျမတ္စြာဘုရားထံေမွာက္ ေရာက္႐ွိလာကာေဆြးေႏြးစကား
ေျပာၾကားေလသည္။
ပုဏၰား

သမဏလို ့ေခၚျခင္းရဲ ့အေၾကာင္းရင္းေတြကို သိလိုပါတယ္ ဘုရား။
ဘုရား 
အေမာင္တို႔ဟာ အဘယ္အမ်ိဳးအႏြယ္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသလဲ။
ပုဏၰား
ျဗဟၼဏမိ်ဳးျဖစ္ပါတယ္ဘုရား။
ဘုရား
ျဗဟၼဏလို႔ေခၚရတဲ့ အေျခခံ အရည္အခ်င္းက ဘာေတြလဲ ပုဏၰားၾကီး။
ပုဏၰား
၁။ အမ်ိဳးဇာတ္ သန္႔႐ွင္းျခင္း၊
၂။ ဥပဓိ႐ုပ္ သပ္ရပ္တင့္တယ္ျခင္း၊
၃။ ေဝဒသုံးပုံ တတ္ကၽြမ္းျခင္း၊
၄။ ကိုယ္က်င့္သီလ ေကာင္းျခင္းနဲ ့
၅။ ပညာတတ္ျခင္းဆိုတဲ့ အေျခခံအရည္အခ်င္း ငါးမ်ိဳး႐ွိမွ ျဗဟၼဏလို႔ေခၚရပါတယ္ဘုရား။
ဘုရား
အမ်ိဳးဇာတ္ သန္႔႐ွင္းျခင္းဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ေလွ်ာ့ျပီး က်န္တဲ့ အရည္အခ်င္းေလးခုနဲ႔ ျဗဟၼဏ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။
ပုဏၰား
အမ်ိဳးဇာတ္က အေရးမၾကီးလွပါ။ က်န္ေလးခု႐ွိရင္ ျဗဟၼဏ
ပဲေပါ့ဘုရား။
ဘုရား
ဥပဓိ႐ုပ္ သပ္ရပ္တင့္တယ္မႈ မ႐ွိရင္ေကာ မျဖစ္ဘူးလား ပုဏၰားၾကီး။
ပုဏၰား
ဥပဓိ႐ုပ္ ေကာင္းေကာင္း၊ မေကာင္းေကာင္း ေဝဒသုံးပုံ
တတ္ကၽြမ္းမယ္၊ သီလနဲ ့ပညာလဲ ေကာင္းမယ္ဆိုရင္
ျဗဟၼဏ
ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ဘုရား။
ဘုရား
ဒါျဖင့္ ေဝဒသုံးပုံကိုဖယ္၊ သီလနဲ ့ပညာပဲ႐ွိရင္ ျဗဟၼဏ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။
ပုဏၰား
ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ဘုရား။
ဘုရား  
သီလနဲ ့ပညာ ဒီႏွစ္ခုထဲက တစ္ခုခုကို ေလွ်ာ့ရင္ေကာ
ျဗဟၼဏ
ျဖစ္ႏိုင္ေသးလားပုဏၰား။
ပုဏၰား
ဒီႏွစ္ခု၊ ဘယ္ဟာကိုမွ် ေလွ်ာ့လို ့မရေတာ့ပါဘုရား။
ဘုရား
လူ ့ျပည္နတ္႐ြာ ေလာကဓါတ္ တစ္ခုလုံးမွာ အမ်ိဳးဇာတ္ကို အျမတ္ထား ေျပာေလ့႐ွိၾကတယ္။ မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါး
ကို က်င့္ႏိုင္တဲ့အတြက္ မင္းမ်ိဳးဟာ အျမတ္ဆုံးျဖစ္တယ္လို႔
ဆိုတယ္။ စင္စစ္ ဘယ္အမ်ိဳးကပဲျဖစ္ေစ အသိပညာနဲ ့
ကိုယ္က်င့္သီလ ျပည့္စုံသူသာအျမတ္ဆုံးျဖစ္ေပတယ္။ အသိနဲ ့အက်င့္ဟာ အဓိကအက်ဆုံး လူ႔ဘဝတန္ဖိုးေပပဲ။
သီလနဲ ့ပညာ ကင္းကြာသြားသူဟာ ဘယ္လိုမွ ေကာင္းႏိုင္
ဖြယ္ရာ မ႐ွိေတာ့ဘူး။ ပညာကို သီလနဲ ့တည္ေဆာက္ရတယ္။ သီလကိုလဲ ပညာနဲ ့တည္ေဆာက္ ရမွာ ျဖစ္တယ္ ပုဏၰားတို႔။
ပုဏၰား
အလြန္မွန္ကန္ သင့္ျမတ္လွပါတယ္ အ႐ွင္ဘုရား။
စာကိုး။   ဉာဏိဿရ၊ ေဒါက္တာအ႐ွင္။ သီလအက်ိဳးျပ တရားေတာ္။ 

Posted by ေအးဆက္